Spelers:

In de pers: Nieuwsblad Geldermalsen

In Verhalen uit het Weense Woud volgen we de lotgevallen van een aantal kleurrijke bewoners van een willekeurige straat in een stad. Tegen de achtergrond van een wankele economie zoeken ze rust in de natuur of fortuin in de loterij. En gretig naar warmte, storten ze zich in geflirt en blinde liefdes.
De mensen in dit stuk willen hun leven zo goed mogelijk leven, maar ze maken er een puinhoop van vanwege hun eigenbelang, hun kleinburgerlijke opvattingen. Iedereen is druk met zijn eigen zaakjes. Alles wat in de kleine groep gebeurt, wordt nauwlettend in de gaten gehouden. Men is op zoek naar een stukje erkenning en begrip, maar vergeet tegelijkertijd dat als je dat wilt ontvangen, je dat ook moet geven. Je kunt niet van een ander respect verwachten, als je geen respect voor de ander kunt opbrengen. Iedereen is zo op zoek naar zijn eigen geluk, dat er geen of nauwelijks aandacht voor de ander is.

Het verhaal in een notendop gaat over Marianne die verloofd is met Oscar, de slager, en op het punt staat om met hem te trouwen. Marianne houdt echter niet echt van hem en als Alfred haar met zijn mooie verhalen verleidt, raakt Marianne verliefd en laat Oscar in de steek, zeer tegen de wil van haar vader. Marianne krijgt al snel een baby van Alfred, maar Alfred is geen vaderfiguur. Hij overtuigt Marianne ervan dat het kind beter af is bij zijn moeder en grootmoeder op het platteland.
Het huwelijk strandt en Marianne moet alleen proberen haar hoofd boven water te houden. Marianne moet gaan werken in een nachtclub. Dit wordt ontdekt en Marianne wordt ook nog eens beticht van diefstal. Berooft van haar integriteit, haar weerbaarheid en gevoel voor eigenwaarde probeert ze vrede te sluiten met haar vader.
Als uiteindelijk de kaarten weer zijn geschud, komt Marianne toch weer terug bij Oscar.

Het toneelstuk speelt zich oorspronkelijk af in de jaren ’30, het begin van de crisisjaren en de opkomst van het Nationaal-Socialisme. De mensen waren verward, er was onzekerheid en men wist niet waar het naar toe ging.
Dit toneelstuk is naar onze tijd gehaald, omdat er veel overeenkomsten zijn met de huidige tijd. Ook nu is er sprake van een crisis en een verrechtsing van de samenleving en ook wij zien dat de tolerantie naar groeperingen die niet de onze zijn, verminderen. In dat opzicht is het een herhaling van zetten en houdt het stuk ons mogelijk een spiegel voor.

“Tussen de schuifdeuren” bestaat uit ouderwetse, komische voordrachten voor een of meer mannen en vrouwen en uit teksten en liedjes van Charles Agerbeek. De komische voordrachten stammen uit de eerste helft van de vorige eeuw. Zij waren gewild amusement voor bruiloften, partijen en ‘tussen de schuifdeuren’. Karel van Koppen trof er een aantal aan in een schriftje uit ca. 1920 van zijn moeder en bewerkte deze. Verder maakte Elckerlyc een keuze uit de tientallen sketches, gedichten en liedjes van Charles Agerbeek, onder meer uitgevoerd door BEAtekst in Buren en Charles’ cabaretgroep Plexat.

Tweeduister is een verhaal over leven en dood, onvoorwaardelijke liefde en afgunst.

God Zeus heeft Apollo voor straf naar de aarde gestuurd om de kudde koeien van koning Admetus te hoeden. Als de straf voor Apollo er op zit, is hij vrienden geworden met Admetus. Als dank voor deze vriendschap schenkt Apollo koning Admetus het eeuwige leven. Er is echter een voorwaarde. Voordat Admetus werkelijk onsterfelijk zal zijn, moet een mens vrijwillig voor hem sterven. Wie wil zich voor Admetus opofferen, wie wil sterven voor een ander? Wie houdt zoveel van een ander, dat hij daarvoor zijn eigen leven opoffert?

In de pers:

Nieuwsblad Geldermalsen – 14 april 2011, pagina 29

De Zakengids Tiel – 14 april 2011

De Gelderlander Rivierenland – 8 april 2011

De Zakengids Tiel – 8 april 2011, pagina 2 en 3

Nieuwsblad Geldermalsen – 27 maart 2011