Goed

Goed

Elckerlyc speelde in april/mei 2017 ”Goed” van C.P. Taylor.

Waarom handelen wij niet naar wat we weten

Het verhaal speelt zich af in de jaren ’30 en ’40 in Duitsland en laat zien hoe een “goed” man verwikkeld raakt in de nachtmerrie van het Duitse rijk; Halder, een vriendelijk, goed opgeleid mens met een gezin en de intentie goed te doen. Een mens zoals jij en ik. Niets menselijks is ons vreemd. De neiging om de realiteit te verdringen, zich te schikken naar het gezag en zich zo tot handelingen te laten brengen die in feite niet stroken met de eigen morele overtuigingen, zijn reacties en neigingen die potentieel altijd in mensen aanwezig zijn.

Taylor wil geen oordeel vellen over de “goede” mens Halder, maar stelt de vraag: Wat is een goed mens en waar liggen zijn grenzen en verantwoordelijkheden? Een vraag die speelt voor iedereen, destijds en nu.

Graag nodigen wij u uit om te komen kijken naar Goed. Een stuk waarin een parallel te maken is met onze samenleving. Goed en fout zitten dicht bij elkaar. En wat is eigenlijk goed of fout in het ingewikkelde web van persoonlijke en sociale redenen? Welke kant kiezen wij en welke gevaren kunnen daaruit voortvloeien? Wat doet dat met onze waarden en normen?

Acteurs: Peter Boekelaar, Bram Borrias, Pien van Dael, Bonne van Dam, Marco Hol, José de Jong, Karel van Koppen, Corina Mevis, Rob Prinsen, Sien van der Pol, Cor van Toorn, Jenneke Vrijenhoek.

Musici/zang: Francine Leenhouts, Mary Rijckenberg, Annemarie Roelink, Peter Rosito, Pieter Schinkel

De auteur, C.P. Taylor groeide tijdens de tweede wereldoorlog op in Engeland in de hevige angst dat de Duitsers de oorlog zouden winnen, Engeland zouden bezetten en dat hij met zijn moeder en vader zou eindigen in een Nazi-vernietigingskamp. Tailor schreef GOED niet als Jood uit verlangen zijn krans toe te voegen aan de al zo hoge stapel kransen op de graven van de 6 miljoen vermoorde Joden, maar als zijn eigen kleine gebaar om de herinnering aan hen in ons bewustzijn levend te houden.

Tailor schreef GOED in 1981 en zegt dan dat blijkt dat er nog veel te leren valt, wanneer we de gruwelijkheden van het Derde Rijk kunnen onderzoeken als het resultaat van de oneindige complexiteit ook van de huidige menselijke samenleving en niet eenvoudig als een samenzwering van misdadigers en psychopaten. Als het probleem zo eenvoudig zou zijn, zou ook de oplossing dat kunnen zijn.

Kijkend naar de huidige tijd waarin wij leven, lijkt er niet veel veranderd. Ook nu wordt geroepen om bepaalde mensen of geloven buiten te sluiten en is de roep om eigen bevolking eerst en de grenzen dicht te houden aanwezig. Het opnemen van vluchtelingen uit bepaalde oorlogsgebieden geeft lokaal veel maatschappelijke onrust. Het verhaal van de verbeelding van de hoofdpersoon Halder in GOED, blijkt dan ook heel goed van toepassing te zijn in onze huidige tijd.

In samenwerking met              Prins Bernhard Cultuurfonds

Amateurs!

Amateurs!

Elckerlyc speelde in juni 2016 ” Amateurs”  van Wannie de Wijn.

Waarom handelen wij niet naar wat we weten

Amateurs! is een hilarisch toneelstuk van een groep amateurspelers die de lat hebben opgeschroefd en daarvoor een professionele regisseur hebben aangetrokken. Het stuk gaat over de passie om toneel te spelen, een boodschap proberen over te brengen en de gezelligheid om bij elkaar te zijn.

Als we beginnen met het stuk zijn er nog 3 weken te gaan tot de première. De groep mag voor het eerst repeteren in de grote zaal van de schouwburg.

De regisseur wordt ongeduldiger en de sfeer wordt nerveuzer.

Er zijn nog een aantal vragen te beantwoorden voor de première:

Waar gaat het stuk precies over? Begrijpt het publiek dit? Is het stuk niet te hoog gegrepen? En hoe zit het precies tussen spelers en regisseur?

Langzaam wordt de spanning groter en komt het tot een uitbarsting.

 

Regie; Jan Beeren

Spelers: Peter Piek, Karel van Koppen, Maurice Conen, Carla van Coevorden, Sien van der Pol, Francine Leenhouts, Bonne van Dam.

 

 

Het Zouthuis

Het Zouthuis

Toneelgroep Elckerlyc speelde op 29, 30, 31 Oktober en 1 November 2015 “Het Zouthuis” van Peer Wittenbols. Wittenbols was lange tijd huisschrijver van Theatergroep Oostpool en zegt over zichzelf: “Ik ben gefascineerd door mensen die getroffen worden door het noodlot. Ik wil zien hoe ze zichzelf uit barre omstandigheden weten op te werken en trachten hun noodlot te ontlopen”.  “Het Zouthuis” is onderdeel van de “Trilogie van het Verlies”.

In “Het Zouthuis” is de dood van het kind van Ilse het verlies waarmee de familie zich moet verhouden. De familieleden hebben veel moeite hun emoties te uiten en al helemaal zich in de emoties van anderen te verplaatsen. Dit onvermogen heeft Wittenbols weergegeven in ene scherpe en soms zeer humoristische tekst. Juist dat maakt het stuk zo boeiend.

Voor de spelers is het repetitieproces een zoektocht geweest naar hun eigen emotie en hun eigen manier van omgaan met verdriet en dat van de ander. Tegelijkertijd moesten de spelers in staat zijn om het verdriet van de ander aan de kant te schuiven en het eigen verdriet belangrijker te maken. Dit leidt soms tot hilarische, maar soms ook tot confronterende situaties.

In het repetitieproces is dan ook veel gelachen, maar ook is men vele malen verstomd geweest door hetgeen mensen elkaar aandoen in deze omstandigheden. En soms moet je je eigen schaamte voorbij om dat te kunnen opbrengen.

Al met al hebben we met elkaar een boeiend proces doorlopen wat niet altijd even makkelijk was, maar wat naar mijn mening heeft geleid tot een pakkende theatervoorstelling.

Jan Beeren, regisseur.

Spelers:
Arjan Bos in de rol van Benja
Cor van Toorn in de rol van Bore
Corina Mevis in de rol van Babette
Helma Janssen in de rol van Willy
Maggie van Schaik in de rol van Ilse
Peter Boekelaar in de rol van Theodoor

 

Elckerlyc 4x Anders

Elckerlyc 4x Anders

Toneelgroep Elckerlyc brengt van 12 t/m 15 februari 2015, 4 eenakters op de planken van Dorpshuis Meteren. Deze eenakters vormen samen een avondvullend programma.

Elckerlyc heeft gekozen voor deze 4 eenakters, zodat alle spelers mee konden spelen. Vanwege het grote aantal spelers heeft Toneelgroep Elckerlyc besloten om behalve in februari 2015 ook in oktober/november 2015 te spelen; 2 uitvoeringen per jaar.

De voorstelling Elckerlyc 4 x anders bestaat zoals gezegd uit 4 eenakters variërend in tijd van 15 minuten tot 45 minuten. De  stukken zijn totaal anders van opbouw en opzet en ook van 4 verschillende auteurs.

In Serenade neemt Slawomir Mrozek ons mee in een kippenkooi waarin zich 3 kippen en een haan bevinden. Buiten de kippenkooi zit de Vos te spelen op zijn muziekdoosje. De haan waarschuwt de kippen voor de vos, hij is een gemene gluiperd. Mrozek laat ons zien dat de mens (in dit geval de kip) makkelijk te bespelen is door mis- of gebruik te maken van zijn menselijke zwakheden.

In de eenakter Aanpassen van Reid Conrad worden 3 mannen, die een geheel eigen filosofie hebben ontwikkeld over de maatschappij en hoe mensen zich in die maatschappij moeten gedragen, zelf geconfronteerd met hun filosofie. Het wordt aanpassen geblazen en dit leidt tot absurde en hilarische momenten.

In Zilveren Bruiloft van John Bowen maken we kennis met Audrey en Julian die hun 25 jaar huwelijk willen gaan vieren. Maar valt er wel wat te vieren? Is hun huwelijk wel dat wat ze er van verwacht hadden? In deze eenakter wordt hen pijnlijk duidelijk wat ze van elkaar en van hun huwelijk vinden.

Meel van Mark van Seggelen, de laatste eenakter, is een tragikomedie. Moeder woont samen met 2 volwassen kinderen. Alle drie dromen ze er van om een eigen leven te beginnen. Ze durven echter niet de stap te zetten om van elkaar los te komen. Meel is absurdistisch, hilarisch en wrang.

De 4 eenakters van Elckerlyc zijn hilarisch, maf, absurdistisch, ontroerend en mooi. Sommigen spelers worden ingezet in meerdere toneelstukken, zij spelen dubbele rollen.

Regie: Jan Beeren

Spelers:
Serenade: Pien van Dael, Corina Mevis, Jose de Jong, Arjan Bos, Bonne van Dam.
Aanpassen: Bonne van Dam, Karel van Koppen, Peter Piek, Carla van Coevorden, Sien van der Pol, Jose de Jong, Corina Mevis, Arjan Bos.
Zilveren Bruiloft: Peter Boekelaar, Maggie van Schaik
Meel: Jenneke Vrijenhoek, Peter Piek, Peter Boekelaar
Tussenspel: Annelien van Dael, Jos Wendrich

De Koning Sterft

De Koning Sterft

De Koning Sterft van Ionesco

“Waarom ben ik geboren als het niet voor altijd is?”

Een oude koning gaat sterven. Een despoot, die ervan overtuigd is, dat zowel hijzelf als zijn rijk onsterfelijk is. Dit toneelstuk gaat over zijn gevecht, want de dood is nog steeds de machtigste.
De koning heeft twee vrouwen. Met de oudste is de liefde ver te zoeken. Zij drukt hem met zijn neus op de realiteit: hij zal moeten accepteren dat hij gaat sterven. De jongere vrouw, die nog van de koning houdt, probeert hem aan te praten dat hij nog wel aan de dood kan ontsnappen.

Regie: Jan Beeren
Speeldata: 15, 16, 17, 18 mei 2014

Spelers:
Koning Berenger: Karel van Koppen
Koningin Marguerite: Carla van Koeverden
Koningin Marie: Sien van der Pol
Huishoudster Juliette: Pien van Dael
De Dokter: Maurice Conen
De Wacht: Bonnen van Dam

A Lie Of The Mind

A Lie Of The Mind

“Alles in mij liegt, maar jij bent er, jij bent waar.”

Sam Shepard

Het toneelstuk “A Lie of the Mind” uit 1985, is een stuk dat ik (red. Regisseur Jan Beeren) al een aantal jaren geleden gelezen had en op mijn lijstje stond om te regisseren.
Het toneeltuk begint met de melding dat Jake zijn vrouw Beth zo hard in elkaar heeft geslagen, dat hij denkt dat ze dood is.  Het stuk gaat niet over deze mishandeling, maar over de families van deze twee mensen en hoe zij met deze catastrofe omgaan. Rond deze twee mensen ontvouwt zich het verhaal.
Door Jake en Beth te laten terugkeren in hun eigen families, laat Shephard ons zien hoe deze families met elkaar omgaan, wat hun waarden en normen zijn en hoe zij zich in deze wereld proberen staande te houden. De familie van Jake heeft een nomadenleven geleid, steeds hun inmiddels overleden man en vader achterna. Hij zat bij de luchtmacht en werd steeds overgeplaatst.
De familie van Beth zit vast aan huis en haard op het platteland, afgezonderd en het geweer paraat om zich te kunnen weren tegen indringers.

Wat mij aantrok in dit stuk is de directheid van de personages, geruwd en gehard door hun uitzichtloze bestaan. De “American Dream”  is aan hen voorbijgegaan. Het is niet het succesverhaal, zoals dat ons zo vaak wordt voorgeschoteld. Deze mensen staan voor zichzelf, ze zitten aan elkaar vast en proberen aansluitkng bij elkaar te vinden, maar dat lukt hen niet. Ze zijn alleen en ze blijven alleen.
Samen met toneelgroep Elckerlyc hebben we het toneelstuk trachten te doorgronden. Samen hebben we een zoektocht gemaakt naar de personages, wie zij zijn en wat hen bezig houdt. Het was een zoektocht naar personages die niet dichtbij staan, die niet zo gemakelijk herkenbaar zijn. Het was een bijzondere, leerzame en indringende uitdaging voor mij en voor de spelers om zo dicht mogelijk bij het personage te komen.

Regie: Jan Beeren
Speeldata: 3, 4, 5, 6 april 2014

Spelers:

Baylor: Cor van Toorn
Beth: Maggie de Bree
Frankie: Arjan Bos
Jake: Peter Boekelaar
Lorraine: Jenneke Vrijenhoek
Meg: Jose de Jong
Mike: Peter Piek
Sally: Corina Mevis

Shakespeare’s Midzomernachtsdroom

Shakespeare’s Midzomernachtsdroom

Midzomernachtsdroom

Wat gij ziet, als gij ontwaakt
zij hiermee uw lief gemaakt
Wat het eerst voor ’t oog u trad
Bij ’t ontwaken, worden uw schat
zij ’t afzichtelijk als een pad

Midzomernachtsdroom is een van de beroemdste en meest gespeelde toneelstukken van William Shakespeare (1564 – 1616). Het is niet precies bekend wanneer hij het stuk heeft geschreven, maar men gaat uit van 1595 of 1596. Waarom hij Midzomernachtsdroom heeft geschreven is onduidelijk: sommigen denken in opdracht van een aristocratische familie voor een huwelijk, anderen denken dat hij het stuk geschreven heeft voor de koningin voor het feest van Johannes de Doper.
Midzomernachtsdroom is vele malen verfilmd en gespeeld en er zijn ongelooflijk veel bewerkingen van het toneelstuk. Toneelgroep Elckerlyc voert een bewerking op van Andrea Verdonk, welke ook door mij weer werd aangepast. Midzomernachtsdroom wordt gezien als een romantische komedie.
De meningen over Midzomernachtsdroom verschillen nogal. In 1662 schreef Samuel Pepys (een zeer belangrijk ambtenaar met bijzondere belangstelling voor boeken, muziek, theater en wetenschap):

“This is the silliest stuff that ever I heard” (Dit is het onnozelste dat ik ooit heb gehoord).

Pas in de 20ste eeuw werd deze mening bijgestuurd. Nu wordt het stuk eerder als een complex en veeleisend kunstwerk erkend.
Shakespeare zelf trouwde op zijn18e. Toen hij Midzomernachtsdroom schreef, had hij dus al de nodige ervaring in de liefde.

Midzomernachtsdroom gaat over 4 jong geliefden die op hun zoektocht naar de ware liefde gedwarsboomd worden door ouders, wetten, elfen en door elkaar. Uiteindelijk vinden ze de ware liefde, maar voordat zij deze vinden (met behulp Oberon, de elfenkoning en zijn kompaan Puck), komen er eerst heel wat verwarringen op hun pad.
De verhaallijnen van de jong geliefden, de handwerkslieden (die een toneelstuk aan het instuderen zijn voor het feest) en de strijd tussen Elfenkoning Oberon en Elfenkoningin Titania over een Indische jongen, worden met elkaar verbonden door het komende trouwfeest van Theseus en Hippolyta.

De romantisch komedie zoals hierboven genoemd, krijgt toch een bitter randje als we zien hoe de mannen en vrouwen met elkaar omgaan en het besef ontstaat dat liefde naast geluk, blijheid en passie ook kwelling, jaloezie en frustratie kan geven.

Regie: Jan Beeren
Speeldata: 18, 19, 20, 21 april 2013

Spelers:
Demetrius: Arjan Bos
Dissel: Jenneke Vrijenhoek
Egea/ Mosterdzaad: Jose de Jong
Helena: Corina Mevis
Hermia: Sanne van Mourik
Hippolyta/ Titania: Pien van Dael
Kind: Delano Mevis
Lakei/ Erwtebloesem: Amber Sapulette
Lysander: Peter Boekelaar
Philostrata/ Spinrag: Carla van Koeverden
Puck: Peter Piek
Schaaf: Pelle van den Berg
Slokker: Anja van Mourik
Spoel: Bonne van Dam
Theseus/ Oberon: Karel van Koppen
Tuit: Sien van der Pol
Wind: Leo Zuidema
Elfjes: Abel Priem, Aniek Uiterwaal, Anna Borggreven, Carmen Mevis, Daniek Weijman, Heleen Krol, Joost Krol, Madelief Oosterling, Manu Pancras, Meike van Winsen, Nikki Kerkhof, Sophie Priem, Tobias Priem
Dans: Maartje Priem
Kleding: Marijke Vogelzang
Licht: Mirko Borrias
Liedjes: George Pancras
Viool: Annemarie Roelink

Het Weense Woud

Het Weense Woud

Verhalen uit het Weense Woud van Odon von Horvath

“Roken en vreten zullen mensen blijven doen, maar toveren?”

Dit stuk gaat over kleinburgerlijkheid: hoe kleinburgerlijkheid leidt tot kortzichtigheid.
In een gemeenschap waarin alleen plaats is voor de eigen kleinburgerlijke denkbeelden, zal geen tolerantie ontstaan ten aanzien van anderen buiten deze groep.

Met deze voorstelling wil ik bereiken dat het publiek ziet wat de gevaren zijn van het kleinburgerlijk denken, ondanks dat de groep mensen in het stuk er mee weg lijkt te komen. Hierdoor ontstaat een subcultuur waarin waarden en normen gehanteerd worden die niet hoeven te stroken met de algemene cultuur. Men denkt alleen in het eigen kleine kringetje en doet alsof de grote boze wereld niet bestaat. Alleen de eigen waarden worden als waar gezien, de rest hoort er niet bij of is niet relevant.

Inhoud:
Alfred is een gokker en gigolo. Hij is als een bij en vliegt van de ene bloem naar de andere.
Marianne is bijna verloofd met Oscar de slager. Op de verlovingsparty van hen loopt Marianne Alfred tegen het lijf en raakt op slag verliefd op hem. Ze verbreekt de verloving op dezelfde dag als deze is bekend gemaakt en gaat met Alfred verder. Al snel raakt ze in verwachting en krijgt een kind van hem. Bij Alfred is de verliefdheid al weer over en hij wil het kind naar zijn moeder hebben in de Wachau. Marianne stemt uiteindelijk toe. Alfred vraag zijn vriend Ferdinand Hierlinger te hulp om op zo’n pijnloze manier van Marianne af te komen. Marianne gaat balletdans leren bij een louche baronnes en komt te werken in een nachtclub, in de steek gelaten door Alfred. Als Ritmeester haar ontdekt en de buurt mee naar de nachtclub neemt, wordt iedereen met de naakte Marianne geconfronteerd. Marianne’s vader wil niets meer met haar te maken hebben. Marianne ten einde raad wordt ook nog eens verdacht van het stelen van geld en wordt voorwaardelijk gestraft. Berooft van haar integriteit, haar weerbaarheid en gevoel voor eigen waarde probeert ze vrede te sluiten met haar vader. Als dat lukt, gaan ze het kind ophalen bij de moeder van Alfred, maar dat blijkt dood te zijn. Grootmoeder heeft het op de tocht gezet. Totaal ontgoocheld, verslagen neemt Oscar haar weer terug als vrouw en trouwt met haar.
Ook de andere personages hebben hun flirts, zij houden echter de ander op afstand en blijven, hunkerend naar aandacht en genegenheid alleen

Regie: Jan Beeren
Speeldata: 25, 26, 27, 28, 29 april 2012

Spelers:

Alfred: Peter Boekelaar
De Moeder: Jose de Jong
De Grootmoeder: Jenneke Vrijenhoek
Ferdinand: Arjan Bos
Valerie: Gerry Verwaaijen
Oscar: Peter Piek
Havlitschek: Bonne van Dam
Ritmeester: Karel van Koppen
Marianne: Sanne van Mourik
Toverkoning: Cor van Toorn
Erich: Arjan Bos
Biechtvader: Bonne van Dam
De Mister: Peter Piek
De Conferancier: Bonnen van Dam

De Spaanse Hoer (La Celestina)

De Spaanse Hoer (La Celestina)

“Een mens is een hoer. Van bij zijn geboorte tot zijn laatste ademtocht. Hoereert niet iedereen? Voor geld, voor eer, voor wat comfort, voor de rust, voor het gemak van alle dagen?”

De in 2008 overleden Hugo Claus schreef het stuk in 1970 als bewerking van de Spaanse klassieker “La Celestina” van Fernando de Rojas, een tragikomedie over liefde en begeerte, hebzucht en misdaad, moord en de dood. Hugo Claus (1929-2008) was een multi talent maar vooral bekend als schrijver en dichter. Hij schreef romans, verhalen, gedichten en toneelstukken maar was ook filmregisseur, scenarioschrijver en beeldend kunstenaar. Claus had een grote aversie tegen het politiek gezag en het katholieke geloof, mede veroorzaakt door zijn jeugd bij de nonnen waar hij tot zijn elfde verbleef. Ook in de “De Spaanse hoer’ is dit duidelijk zichtbaar maar het is daarnaast ook een bloemrijk verhaal over, verliefdheid, vriendschap, loyaliteit, ontrouw, verraad, hebzucht en omkoping.

De Spaanse hoer is het verhaal van de sluwe hoerenbazin Celestina die op verzoek van en tegen een goede beloning, de rijke koopmanskinderen Calisto en Melibea aan elkaar wil koppelen.

Calisto is verliefd geworden op de mooie en rijke Melibea. Zij keurt hem echter geen blik waardig. Omdat Calisto haar zelf niet durft te benaderen schakelt hij via zijn knechten de koppelaarster Celestina in. Celestina wil de twee wel bij elkaar brengen, maar als gehaaide zakenvrouw wil zij daarvoor flink beloond worden. Ze bedenkt een sluw plan waardoor Melibea in de armen van Calisto gedreven wordt. Samen met de knechten trekt zij op om het plan uit te voeren. Als de knechten hun aandeel vragen in de beloning, wil Celestina daar niets van horen. Haar hebzucht wordt haar uiteindelijk fataal.

‘De Spaanse hoer’ van Hugo Claus is een tijdloze tragikomedie over onvoorwaardelijke liefde, begeerte, hebzucht, graaien, bedrog en moord.

Regie: Jan Beeren
Speeldata: 14, 15, 16, 17 april 2010

Spelers:
Celestina: Jenneke Vrijenhoek
Claudinia: Anja van Mourik
Areusa: Jose de Jong
Elicia: Pien van Dael- Kronenberg
Melibea: Maggie de Bree
Alicia: Sien van der Pol
Lucrezia: Annelien van Dael
Calisto: Peter Piek
Sempronio/ Tristan: Edwin Edel
Parmeno/ Sosia: Cor van Toorn
Centurio: Karel van Koppen
Figuranten

Muziek: Charles Agerbeek

 

Een Sneeuw

Een Sneeuw

Een Sneeuw van Willem Jan Otten

25 jaar nadat toneelgroep Elckerlyc het toneelstuk “Een Sneeuw”  van Jan Willem Otten  op de planken bracht, staat dit mooie toneelstuk opnieuw op het repertoire.

“Een Sneeuw” vertelt het verhaal van Panda die niets zegt, niets meer kan zeggen. Panda is ernstig ziek en kan niet meer praten. We komen in het stuk dan ook nauwelijks te weten wie deze man is en wat hij heeft meegemaakt. Wel komen we er achter dat hij niemand tot last wil zijn en dat hij in het verleden in een Duits concentratie heeft gezeten.
Panda woont sinds 14 jaar bij mevoruw Quint. Zij heeft met haar kinderen (Frederik en Mia) en Bibi in het Jappenkamp Tijdeng gezeten.
In het stuk maken we kennis met de 3 generaties. De generatie die de oorlog heeft meegemaakt, de kinderen die in deze oorlog zijn geboren en de generatie van na de oorlog. Ze komen bij elkaar om de verjaardag van Panda te vieren.
Naarmate het spel zich ontwikkelt, sluipt langzaam de oorlog in het stuk. We zien de diepe sporen die de oorlog bij hen heeft achtergelaten, hoezeer “voor de oorlog” en “na de oorlog” een rol speelt in hun leven.
Panda blijkt een grote invloed uit te oefenen op de anderen. Panda is een onbekende voor hen, heeft een oorlogsverleden waar niemand iets van weet, Panda heeft kanker en gaat dood. Panda zwijgt, de anderen praten.
Bijna niemand weet raad met deze Panda. Men weet zich geen houding te geven, vluchten voor hun verleden, betuttelen en bevoogden, en houden zo de illusie op van een familieleven.
Dit onvermogen om te communiceren, mede ingegeven door hun verleden, maakt dat er een situatie ontstaat die ongemakkelijk en pijnlijk wordt.
Uiteindelijk maakt Panda een keuze.

Regie: Jan Beeren
Speeldata: 23, 24, 25, 26 april 2008

Spelers:
Panda: Charles Agerbeek
Mevrouw Quint: Jenneke Vrijenhoek
Mia: Pien van Dael
Frederik: Cor van Toorn
Thomas: Peter Piek
Jeanette: Maggie de Bree
Jose: Sien van der Pol
Bibi: Jose de Jong
Katja: Annelien van Dael